Μια ψηφιακή έκθεση του Jazz Library αφιερωμένη στον μεγάλο Έλληνα συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, που έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2021, σε ηλικία 96 ετών.
Μίκης Θεοδωράκης, μια σπουδαία μορφή της παγκόσμιας μουσικής, ένας αγωνιστής που πάλεψε με τον δικό του τρόπο για την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η μουσική του έγινε γνωστή σε όλον τον κόσμο και είχε τη χαρά να ζήσει τη διεθνή αναγνώριση, την αγάπη και τον θαυμασμό για τo πλούσιο έργο του.
Η έκθεση αυτή επιχειρεί μια σύντομη αναφορά στη σχέση του Μίκη Θεοδωράκη με την τζαζ και την Ελληνική σκηνή. Ανάμεσα στους Έλληνες μουσικούς της τζαζ που έπαιξαν μαζί του ήταν ο Κώστας Θεοδώρου, ο Βασίλης Ρακόπουλος και ο Λευτέρης Κορδής.
To 2013 o Δημήτρης Καλαντζής κυκλοφόρησε το "Modes and Moods / Music by Mikis Theodorakis", ένα πρωτότυπο tribute στη μουσική του σπουδαίου συνθέτη, στο οποίο συμμετείχαν ο Τάκης Πατερέλης, ο Ανδρέας Πολυζωγόπουλος, ο Γιώργος Γεωργιάδης και ο Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης.
Με αφορμή την κυκλοφορία αυτού του δίσκου, ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης είχε πει στον Δημήτρη Καλαντζή:"Ηταν μία από τις πιο όμορφες και συγκινητικές στιγμές της ζωής μου, όταν άκουσα τη διασκευή των τραγουδιών μου σε μορφή τζαζ. Γιατί από πολύ μικρός είχα την τύχη να ακούω καθημερινά στο σπάνιο για την εποχή του (δεκαετία του ’20) φωνόγραφο δίσκους τζαζ της κλασικής της περιόδου. Μια μουσική που με σημάδεψε και που τόσο θα ήθελα να την γνωρίσω σε βάθος. Όμως οι συνθήκες τότε (ξένη κατοχή) δεν μου το επέτρεψαν. Έτσι η τζαζ έκτοτε παραμένει μέσα μου σαν ένα μεγάλο απωθημένο" (βλ. Άρθρο του Κώστα Στοφόρου με τίτλο: Ο Μίκης Θεοδωράκης σε ρυθμούς… τζαζ, στον "Δρόμο της Αριστεράς", 11/03/2013.
Modes & Moods
Για το άλμπουμ "Modes and Moods" του Δημήτρη Καλαντζή και και την σχέση του Μίκη Θεοδωράκη με την τζαζ, γράφει ο Γιώργος Χαρωνίτης στο Αθηνόραμα, «Η «Όμορφη πόλη» στο Χάρλεμ με το κουιντέτο του Δημήτρη Καλαντζή»:
Releated releases
Αυτό το απωθημένο ήρθε με έναν τρόπο να άρει το 1973 η επιμονή του Sydney Lumet, να μπει η υπογραφή του Έλληνα συνθέτη στο soundtrack της ταινίας του "Serpico", με τις ενορχηστρώσεις του Bob James να ντύνουν με τζαζ και νεοϋορκέζικα χρώματα τις συνθέσεις του Μίκη.