Η Μαρία Φαραντούρη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Με τη συμμετοχή της στη χορωδία του Συλλόγου Φίλων της Ελληνικής Μουσικής, κατάλαβε ότι αυτό που ήθελε ήταν να ακολουθήσει το τραγούδι ως τρόπο ζωής.

Το 1963 ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης την άκουσε με τη χορωδία και την προσκάλεσε να συμμετάσχει στο σύνολό του. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε μια μεγάλη δημιουργική και κοινωνική αφύπνιση για την Φαραντούρη, που με την αριστερή πολιτιστική και πολιτική του θεώρηση συνέβαλε στο να γίνουν δημοφιλείς πολλοί Έλληνες ποιητές.

Από το 1967 ως το 1974, η Φαραντούρη οδηγήθηκε σε πολιτική εξορία. Κατά τη διάρκειά της εκείνη και ο Θεοδωράκης έκαναν στην Ευρώπη ηχογραφήσεις πολιτικής διαμορτυρίας και επέκτειναν τη δουλειά τους περιλαμβάνοντας και έργα του Bertolt Brecht και του Ισπανού συνθέτη Carlos Puebla, καθώς και πολλών Ελλήνων συνθετών όπως η Ελένη Καραΐνδρου και ο Μιχάλης Μπουρμπούλης. Επίσης την περίοδο αυτή η Φαραντούρη κυκλοφόρησε τον αντιφασιστικό "Κύκλο Μαουντχάουζεν", μια δουλειά του Θεοδωράκη, που συχνά αναφέρεται ως ύμνος για τα ανθρώπινα δικαιώματα και έγινε μια από τις πιο χαρακτηριστικές ηχογραφήσεις.

Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα το 1974, συνέχισε την πετυχημένη δισκογραφική της καριέρα και άρχισε να επεκτείνει τον ήχο της προς πολλές κατευθύνσεις, μεταξύ των οποίων και η τζαζ.

Χωρίς να παρεκκλίνει από τα πολιτικά της πιστεύω, εκλέχθηκε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο από το 1989 ως το 1993.

Συνέχισε να ηχογραφεί και από τα μέσα της δεκαετίας του '90 και μετά κυκλοφόρησε δίσκους σε διάφορα στιλ, ανάμεσά τους ήταν και μια συλλογή με στάνταρντ του George Gershwin το 2007. Αν και στην πλειοψηφία των εμφανίσεών της τραγουδά έργα Ελλήνων δημιουργών, συνεχίζει να επεκτείνεται δημιουργικά και να ερμηνεύει σχεδόν κάθε είδος, με τον δικό της μοναδικό τρόπο.

Το 2011, εμφανίστηκε στο ζωντανό άλμπουμ του σαξοφωνίστα της τζαζ Charles Lloyd με το κουαρτέτο του, που ηχογραφήθηκε στο Ηρώδειο.