Ο Louis Armstrong έγραφε όπως μιλούσε. Αυτό, το ανορθόδοξο για την εποχή του, που τη συναντούμε στην αλληλογραφία του, ακόμη και στα τηλεγραφήματά του. Τον ενδιαφέρουν επίσης η στίξη και ο ρυθμός, στοιχεία που πραγματικά ζωντανεύουν τα γραφτά του και τα φέρνουν στα μέτρα του, στο φυσικό καθημερινό τρόπο ζωής, στην αυθόρμητη εκφραστικότητά του, στη δυνατότητα για άμεση επικοινωνία, στην ανοιχτοσύνη του, στη βαθιά ανθρώπινη απλότητά του.

Ζεστασιά, χιούμορ, φιλειρηνικότητα, έλλειψη επιθετικότητας αλλά και έλλειψη αυστηρής κριτικής συμπληρώνουν το πρόσωπο του Louis Armstrong μέσα από τα βιβλία, τους δίσκους, τις εμφανίσεις τη ζωή του. Καθαρός στη σκέψη και στο λόγο όπως στις μουσικές του φράσεις. Τοποθετεί και συνοψίζει το θέμα μ’ έναν οριστικό τρόπο, χωρίς αμφιβολίες και στραβοπατήματα, διατηρώντας ταυτόχρονα τη χάρη της ροής του προφορικού λόγου, τη φυσικότητα της ομιλίας, της ανάπτυξης μιας μελωδίας, μιας ιστορίας, με τον ολοστρόγγυλο ολοκληρωμένα τόνο που «φυσούσε με όλα τα χορευτικά μόρια του σώματός του».

Σάκης Παπαδημητρίου (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η αυτοβιογραφία του Louis Armstrong (1901-1971) εκδόθηκε το 1954 από τις εκδόσεις Prentice-Hall, Inc. Μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Μαίρη Καραγιανοπούλου.